Reportaż oznacza, że nie ustawiam Was przez cały dzień. Zdjęcia grupowe to wyjątek. Rodzina chce je mieć i słusznie, bo za 20 lat będą bardzo ważne. Problem pojawia się, kiedy nikt nie wie, kto ma stanąć, a połowa osób jest przy barze.
Zróbcie listę
Przed ślubem spiszcie grupy, które chcecie mieć. Zwykle wystarcza 8–12 ujęć. Każda kolejna grupa to 2–3 minuty.
Para z rodzicami panny młodej, potem z rodzicami pana młodego.
Para z rodzeństwem i ich rodzinami.
Para z dziadkami.
Para ze świadkami.
Cała rodzina panny młodej, cała rodzina pana młodego.
Przyjaciele, ekipa ze studiów, koledzy z pracy.
Wyznaczcie koordynatora
Najlepiej kogoś z rodziny, kto zna wszystkich z imienia i ma donośny głos. Ta osoba ma listę i przyprowadza kolejne grupy, zanim skończę poprzednią. Dzięki temu nie czekamy.
Kiedy i gdzie
Najlepiej zaraz po przyjeździe na salę, przed obiadem, albo tuż po życzeniach przed kościołem. Wybieram miejsce w cieniu, żeby nikt nie mrużył oczu. Duże zdjęcie wszystkich gości robię na końcu, czasem z drona.
Sytuacje rodzinne
Rozwiedzeni rodzice, nowi partnerzy, napięcia w rodzinie. To zdarza się częściej, niż myślicie. Zaznaczcie mi takie sprawy w liście, a ułożę kolejność tak, żeby nikt nie czuł się niezręcznie. Wystarczy jedno zdanie, nie musicie tłumaczyć szczegółów.
Starsi i najmłodsi goście
Babcie i dziadkowie powinni stać jak najkrócej. Zaczynam od nich i przygotowuję dla nich krzesła. Dzieci najlepiej fotografować na początku, zanim się zmęczą. Kilka ujęć z dziećmi na pierwszym planie zawsze wnosi dużo radości.
Prześlijcie mi listę tydzień przed ślubem. Ułożę ją w takiej kolejności, żeby starsze osoby mogły szybko usiąść, a reszta gości wróciła na salę.